دیابت چیست؟
دیابت یك اختلال در سوخت و ساز (متابولیسم) بدن است كه در آن یا انسولین به تعداد كافی در بدن وجود ندارد و یا انسولین موجود
قادر نیست تا وظیفه خود را به درستی انجام دهد و در نتیجه به علت وجود مقاومت در برابر آن، قند خون بالا ميرود.
انسولین هورمونی است كه توسط سلول های "بتا"واقع در پانكراس ترشح ميشود و وظیفه اصلی آن كاهش قند خون است.
پانكراس نیز یكی از غدد دستگاه گوارش است كه در پشت معده قرار دارد بالا بودن قند خون در دراز مدت باعث بروز عوارض در
سیستم قلب و عروق، كلیهها، چشم و سلسله اعصاب ميگردد.
هورمون انسولین چیست؟
انسولین ( insulin ) هورمونی است که از سلولهای بتای جزایر لانگرهانس غده لوزالمعده ترشح میشود و نقش اصلی آن تنظیم قند
خون است.انسولین نخستین پروتئینی بود که خواص هورمونی آن شناخته شد، به صورت کاملا خالص و متبلور تهیه شد، نوع و ردیف
اسیدهای آمینه آن تعیین گردید و از راه مصنوعی تهیه شد. پروتئین پیش ساز آن شناخته شد و بالاخره اولین پروتئینی بود که به کمک
روشهای تولید DNA نوترکیب (Recombinant DNA) برای مصارف تجاری تهیه شد.
سیستم تنظیم ترشح انسولین
اثر گلوکز: افزایش گلوکز خون ، مهمترین عامل فیزیولوژیک تنظیم کننده ترشح انسولین است. غلظت گلوکز خون در حالت ناشتا
(۸۰ – ۱۰۰ میلی گرم درصد) آستانه غلظتی است که تجاوز از آن با تحریک ترشح انسولین همراه است. و بیشترین اثر محرک
گلوکز زمانی حاصل میشود که غلظت آن در خون به حدود ۵۰۰ – ۳۰۰ میلیگرم درصد برسد
انسولین یک هورمون پروتئینی است که وظایف اصلی آن عبارتند از:
1. جلوگیری از تجزیه گلیکوژن به گلوکز.
2. تسهیل ورود گلوکز به سلولهای بدن و ساخته شدن گلیکوژن.
3. افزایش مصرف قند.
4. تبدیل گلوکز اضافی کبد به اسیدهای چرب.
5. مهار گلوکونئوژنز(چرخه ساخت گلوکز) در کبد.
6. تبدیل اسیدهای چرب به تریگلسیرید و ذخیره کردن آنها در بافت چربی.
7. جلوگیری از تجزیه تریگلسیریدها.
8. کمک به انتقال فعال اسیدآمینه به درون سلول.
9. کمک به ساخته شدن یا سنتز پروتئینها و جلوگیری از تجزیه آنها
